Geboeid door Liefde deel 4

03-09-2015 21:12

4.

Zullen we dan nu gaan eten vroeg John vriendelijk. Eva is in de war. Ja.... eet smakelijk en beiden begonnen aan hun maaltijd.

Zullen we hierna nog wat gaan drinken vroeg Eva. Nee.. morgen moet ik weer naar mijn werk, na het eten ga ik gelijk naar huis... zei John.

Oh... jammer zei Eva. En een bakje koffie bij mij thuis?

Nee... op de eerste dag gelijk mee met een dame naar huis, is niet mijn ding. Zo ben ik niet opgevoed, bovendien heb je morgen heel verantwoordelijk werk te doen... zei John serieus.

Oh....jammer zei Eva.

Dit is een eenmalige date, je hebt ook geen tijd voor date's zei je net.. zei John rustig.

Ja dat is waar John. Ik vond het toch heel gezellig. Maar ik heb inderdaad geen tijd om af te spreken. Ik heb het veels te druk met mijn werk en sociale contacten.

Met blozende wangen at Eva door. Ik vond het een leuke avond John. En wie weet komen we elkaar nog eens tegen.

Wie weet zei John ongeïnteresseerd en at verder. Wat hij denkt is niet aan hem af te lezen. Na het eten betaalde John de rekening en ze liepen naar buiten.

Dan nemen we nu afscheid. John stak zijn hand uit en zei, tot ziens! en liep weg naar zijn derdehands auto. Eva liep met vlinders in haar buik naar haar gloednieuwe auto.

In de auto bleef ze zitten en begreep niet wat zich net heeft afgespeeld. Zo opgewonden is ze nog nooit geweest. Ze zou wel eens seks met hem willen. Maar meer niet hoor... hij is echt niets voor mij.

Eenmaal in bed fantaseerde Eva erop los en kwam klaar. Die man doet iets met me. Voldaan viel ze in slaap.

De volgende dag hoopte ze dat haar auto het niet zou doen, maar helaas liep de auto als een zonnetje.
Op haar werk dacht ze steeds aan John. Het leek of ze in 1 klap verliefd was geworden op die man.

Eva sloot zich op in haar kantoor en besloot John te bellen.

Terwijl de telefoon overging wist ze helemaal niet wat ze moest zeggen. John nam zijn telefoon niet op en Eva besloot geen bericht in te spreken.

Het kan ook eigenlijk niet dacht ze. Die man past totaal niet bij me. Ik lijk wel een tiener. Eva staarde voor zich uit en voor het eerst kon haar werk haar even niet schelen.

Misschien neemt hij expres niet op. Of misschien ben ik zijn type niet. Dat lijkt me onmogelijk want wie wil nou niet een vrouw die het op alle fronten gemaakt heeft.

Hij zou blij moeten zijn met een dame als ik. Ze keek naar de klok en belde met een bonzend hart opnieuw. De telefoon ging over en bleef overgaan. John nam wederom niet op.

Eva besloot niet meer te bellen en probeerde John uit haar hoofd te zetten. Ze probeerde te doen of ze aan het werk was, maar controleerde steeds of hij misschien teruggebeld had.

Maar nee hoor. Voor het eerst ging Eva op tijd naar huis. Haar auto startte direct. Shit..dacht ze.

Terwijl ze naar huis reed werd ze boos. Die man zoekt het maar uit. Hij heeft heus wel gezien dat ik gebeld heb. Het hoeft niet meer...sukkel.

Als hij belt neem ik niet op hoor! Nu hoeft het niet meer. Me een beetje op zitten geilen en dan niks meer laten horen. Wat denkt hij nou?

Eenmaal thuis voelde ze zich afgewezen. Ze trok haar mantelpak uit en trok een roze huispak aan van een bekend merk.

Terwijl ze in de koelkast keek om een avondmaal in elkaar te flansen ging haar mobiel af. Eva rende vanuit haar moderne hoogglans keuken naar de woonkamer om haar telefoon die op tafel lag op te nemen.

Terwijl ze rent struikelt ze over haar hoogpolige karpet.
Met Eva.. zei ze hijgend?
-Met John, je had verschillende keren gebeld. Heb je weer pech met je auto?

Uh... nee
En als ik wel pech had dan had ik je niet kunnen bereiken. Wat heb ik dan aan je telefoonnummer?

Dat weet ik ook niet. Jij stond erop om mijn nummer te hebben. Als je geen pech had waarom belde je dan? zei John.

Eva liep ijsberend door haar moderne woonkamer. Nou... ik belde je omdat ik je graag nog eens wil zien. Ik vond het erg gezellig.

Hallo?
- Ja, ik hoor je... zei John rustig. Waarom wil je me zien?
Eva plofte op haar witte leren hoekbank. En wreef over haar knie die zeer van het struikelen.

Je hebt indruk op me gemaakt John. Ik wil je graag nog eens zien.

- Dat is prima! zei hij beheerst.
Kan je vanavond John?
- Ja... Ik kan een uurtje langskomen want ik moet morgen vroeg op.

Eva probeerde haar blijdschap te onderdrukken en probeerde zakelijk over te komen. Om 21:00 uur bij mij. Ik stuur je mijn adres via sms.

Nadat ze had opgehangen pakte ze een kant en klare maaltijd uit de koelkast en deed die in de magnetron.

Ondertussen rende ze naar haar kamer om in haar inloopkast de juiste outfit aan te trekken.

Ze koos toch voor casual. Dat had ze de eerste keer ook aan. Een avondjurk terwijl je thuis blijft is wat overdreven....dacht Eva.

Maar het liefst had ze haar meest sexy avondjurk aangetrokken.

Om 21:10 ging de bel.

----------------------------------------
Alle teksten zijn auteursrechtelijk beschermd. Zonder toestemming mag er niets gekopieerd of verspreid worden. Citeren is alleen toegestaan met uitdrukkelijke toestemming. Voor meer informatie, neem contact op via de contactpagina.