BDSM OPENHARTIG DEEL 58

09-07-2015 22:01

deel 58

Alsof ik had gesport liep ik buiten. Ik had zelfs een trainingsjack aan. Ik had moeite mijn tranen te bedwingen. Niet eens uit verdriet maar pure boosheid, frustratie, ongeloof en onbegrip.

Ik liep maar had geen doel.

Was er maar een BDSM helpdesk, een oppermeesteres, een vriendin Meesteres. Iemand met wie ik kon overleggen. Een soort ANWB voor BDSM die je wel even opweg helpt

Iemand die zegt... als je in deze situatie stap A volgt is het opgelost. Een moeder Meesteres die haar arm om je heen slaat en zegt dat het er allemaal bij hoort en dat het vast goed komt.

Nee.. dat had ik niet. Ik stond er alleen voor en kon niemand voor advies bellen. Ik kon moeilijk een vriendin bellen en uitleggen wat zich heeft afgespeeld het afgelopen jaar.

Ze zien me aankomen.

Of mijn moeder bellen.
He ma, ik heb een vriendin die ik verneder, neuk tot ze omvalt en met de zweep sla als ze niet luistert, die ik een hoer en een slet noem, die ik in haar kont neuk met de grootste voorbindpik die ik kon kopen. En ik klemde haar tietjes af.

Ik bond haar vast aan de tafel of aan die kapstok die pa voor me gemaakt had.
Nu weet je waarom de kapstok zo vreemd is en ik geen gewone van jullie wilde aannemen.

En alsof dat niet genoeg was, papte ik met een tweede aan en liet haar toekijken hoe ik die tweede neukte.

Soms had ze blauwe of rode plekken omdat ik haar strafte met een zweep.

En nu hebben we problemen met elkaar.
Wat adviseer je?...ma?

Ik besloot naar de Maas te lopen. Niet om erin te springen maar te kijken naar het water. Het kabbelende water en het passeren van de binnenvaart heeft me altijd al gekalmeerd.

Net als toen ik klein was pakte ik steenjes en gooide ze in het water. Toen ik klein was vond ik dat leuk. Maar ik vond er nu niks aan.

Ook mijn hand/ oogcoördinatie was niet meer zo als toen ik klein was. De steentjes vielen op hele andere plekken als dat ik in gedachten had.

Ik ging zitten en brak. Ik huilde en kreeg keelpijn van de opgekropte frustratie. sarah heeft me bedonderd, voorgelogen, afspraken met kim gemanipuleerd.

Maar is dat niet mijn schuld? Ben ik niet degene die haar hiertoe bracht. Ik zal niet de oorzaak zijn maar heb niets gedaan om dit te voorkomen.

Ze deed het om mij te houden. Ik had kim nooit mee moeten laten doen en al helemaal niet hoe ik het heb gedaan.

Ik had beter moeten weten. En sarah? gaat ze vrijuit. Nee, sarah was niet eerlijk en heeft twee keer gelogen over dingen die belangrijk zijn.

Kan ik haar nog vertrouwen? Kan ik met haar verder? Ik wilde haar ook niet kwijt.
En dan dat ziekelijke plezieren. sarah leeft voor mij.

Zelfs als ze niet bij me is.
Tot het punt dat het ongezond werd. Ze gaat zich steeds vreemder gedragen.

Ik kon geen antwoorden vinden op deze vragen. Ik vond wel dat ik haar weer een laatste kans moest geven.

Zoveel laatste kansen??? Nee, dit is echt de laatste. We zetten een streep eronder en beginnen opnieuw.

sarah wil niet zonder me, maar ik realiseerde me voor het eerst dat ik ook niet zonder haar wilde.

Ik ga gewoon met haar op vakantie en misschien wordt onze relatie hierdoor nieuw leven ingeblazen.

De boosheid was gezakt en ik liep naar huis. In mijn haast vergat ik mijn sleutels thuis.

Ik wist dat sarah trouw zou blijven wachten en belde aan. Er werd niet opengedaan.

Dat ook nog dacht ik.

Even later ging alsnog de deur open. sarah had zich aangekleed waarschijnlijk om de deur open te doen.

Ik stapte binnen en sarah ging door de knieën. Sorry Meesteres, vergeef me. Ik was zo jaloers op kim en de tijd die jullie doorbrachten..

Zeg iets Meesteres.... ik zei niks en hing mijn jas op.

Is mijn eten klaar? Ja Meesteres. Dien het dan op! Ik keek in de spiegel en zag er niet uit. Ik had wallen en dikke rode ogen van het huilen.

sarah keek me nooit aan, dus ik hoopte dat ze het niet gezien had.

Ik liep naar boven om mijn gezicht nieuw leven in te blazen. Voor hoever dat nog mogelijk was.

Mijn sportpak Autstalian/ Ausie uit de jaren 90, flatteert ook niet. Ik sportte hierin en zou in dit pak nog niet dood in gevonden willen worden.

Vroeger was het hip. Snelle housefeesten in een hal waar je energie van kreeg. Of bij een park waar geen zicht was.

Daar kwam iedereen met grote kijkers, als bezetene schoppent, met een Aussie aangegabbert. Nike Air Max eronder die elkaar hoog schoppent opvolgde.
Hakken!

Brrr.. het pak moest uit en snel. Ik voelde me hier nu niet bepaald beter in.
Ik stond voor de spiegel en gooide het pak snel in de wasmand.

Ik probeerde mijn gezicht op te lappen met make-up, ook al bracht ik met oogschaduw verschillende kleurnuances aan. Mijn ogen bleven dik en rood.

Mij haar deed ik los. Misschien bood dat soelaas. Er volgde een diepe zucht. Nee, ik kon mijn haar niet over mijn gezicht kammen.

sarah zou zien dat ik geraakt was hierdoor en dat wilde ik niet. Ik de koele kikker. Ik die anderen kan laten huilen maar haar eigen emoties nooit toont.

Huilen is niet mijn ding. Het staat me niet, past niet bij mijn kinky outfits of bij mijn perfect gestylde haren. Huilen is niks voor mij.

Ik laat dat liever aan mijn subjes over als ik ze weer te ver drijf. Of na een meesterlijke Deepthroath. Dat past wel bij mij en past precies bij mijn kinky outfits.

Zoals altijd dwaal ik af.

Ik trok een zwart jurkje en zwarte pumps aan. Het weerspielde mijn gevoel en ging naar beneden.

sarah had zich weer uitgekleed. Dat was ze gewend. Zo hoorde het, dus zo deed ze het. Ook zat ze braaf in de houding naast de tafel.

Ik liep naar de gedekte tafel en stond stil. Stoel! ze schoof mijn stoel naar achteren. Ik nam plaats. sarah bleef zitten.

ze wist dat ze nu niet onder de tafel hoefde te zitten. Ik heb haar geleerd dat het een eer is als ze me mag likken tijdens het eten en dat ze dat moet verdienen.

De eer was ver te zoeken, ze verdiende het zeker niet!

Alle teksten van mijn blog zijn auteursrechtelijk beschermd. Zonder toestemming mag er niets gekopieerd of verspreid worden. Citeren is alleen toegestaan met uitdrukkelijke toestemming. Voor meer informatie, neem contact op via de contactpagina.